Jednolity rynek ubezpieczeniowy w Unii Europejskiej - PZU SA - Blog Agencji - Agencja PZU Gliwice - tel. 32 307 14 66, tel. 883 910 040

Agencja Ubezpieczeniowa PZU SA Gliwice
Przejdź do treści

Jednolity rynek ubezpieczeniowy w Unii Europejskiej - PZU SA

Agencja PZU Gliwice - tel. 32 307 14 66, tel. 883 910 040
Opublikowany przez w prawo ·
Tags: prawoubezpieczeniowe



Ujednolicenie rynku ubezpieczeń

Jednolity rynek ubezpieczeniowy stanowi istotną część rynku wewnętrznego funkcjonującego na obszarze UE, jako element sektora finansowego.

Przekształcenie rynków lokalnych krajów Unii Europejskiej we wspólny obszar finansowy, w którym będą świadczone usługi ubezpieczeniowe, było jednak procesem długotrwałym i bardzo trudnym. Podstawową przyczyną tego stanu były przyzwyczajenia, historia i droga rozwoju ubezpieczeń w poszczególnych państwach członkowskich UE.
Ujednolicanie poszczególnych rodzajów działalności w ramach rynku europejskiego odbywało się na podstawie aktów prawnych wydawanych przez Unię oraz na podstawie wyroków Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Najważniejszymi aktami prawnymi stosowanymi do unifikacji są dyrektywy. W sektorze ubezpieczeń wydano dotychczas trzy "generacje" dyrektyw.

Dyrektywy pierwszej i drugiej generacji opierały się na zasadzie harmonizacji minimalnych standardów. Zasada ta opiera się na koncepcji ustalenia i zaakceptowania minimalnych standardów oraz wzajemnego uznawania przepisów narodowych.

Ostatnie dyrektywy w zakresie ubezpieczeń, tzw. trzeciej generacji, wydane 18 czerwca 1992 i 10 listopada 1992 weszły w życie 1 lipca 1994 roku.

Wprowadziły one zasadę jednolitej licencji. Zasada ta bazuje na następujących podstawach:
  • każdy podmiot rynku finansowego zarejestrowany w jednym z krajów macierzystych może bez przeszkód zakładać swe oddziały i przedstawicielstwa na terenie całej Unii (z zastrzeżeniem, że swoboda dotyczy oddziałów i agencji, ponieważ w przypadku filii w dalszym ciągu występuje obowiązek uzyskania odrębnej licencji),
  • każdy podmiot rynku finansowego zarejestrowany w jednym z krajów macierzystych może bez przeszkód i bez konieczności uzyskiwania dodatkowych pozwoleń prowadzić w Unii działalność transgraniczną,
  • nadzór na instytucjami finansowymi sprawuje kraj macierzysty siedziby instytucji i on ponosi pełną odpowiedzialność za ich działanie (przy czym nadzór ograniczono do ogólnie pojętej wypłacalności firmy. Równocześnie w mechanizm nadzoru wmontowano minimalne wymogi finansowe i wskaźniki obrazujące wielkość i jakość aktywów firm).

Istniejące regulacje rynku ubezpieczeń obejmują zagadnienia:
  • reasekuracji,
  • ubezpieczeń życiowych,
  • ubezpieczeń majątkowych i pozostałych osobowych,
  • pośrednictwa ubezpieczeniowego,
  • księgowości ubezpieczeniowej,
  • ubezpieczenia kredytów,
  • ubezpieczeń turystycznych.

Bariery w ujednoliceniu rynku ubezpieczeń
Pomimo przełomu, jakim są dyrektywy trzeciej generacji proces integracyjny trwa nadal, ze względu na liczne bariery.
Najpoważniejszą barierą, ściganą i napiętnowaną przez UE, jest naruszanie konkurencyjności przez stosowanie mechanizmów protekcjonistycznych, szczególnie przez stosowanie przez niektóre kraje kryterium "interesu publicznego" (pojęcie tak obszerne, jak nieokreślone) przy otwieraniu rynku na konkurencję.

Druga grupa czynników utrudniających integrację to różne rozwiązania stosowane w państwach członkowskich w zakresie:
  • nadzoru ubezpieczeniowego (różnice w istocie nadzoru, celu i intensywności),
  • ochrony praw konsumenta,
  • opodatkowania firm ubezpieczeniowych (różne stawki akcyzy i podatku VAT),
  • przepisów prawa handlowego.

Nadzór Komisji Europejskiej nad przestrzeganiem przez kraje członkowskie zasad obowiązujących na rynku ubezpieczeń.

Procedura wobec krajów naruszających prawo wspólnotowe - mająca na celu wymuszenie przestrzegania prawa wspólnotowego przez państwa członkowskie - przedstawia się następująco:
I Etap - wysyłanie przez Komisję Europejską listu ostrzegawczego.
II Etap - wydanie przez Komisję tzw. umotywowanej opinii, jeżeli list ostrzegawczy okazał się bezskuteczny i kraj nie skorygował sytuacji.
III Etap - rozpoczęcie przez Komisję postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości, gdy II etap nie przyniesie pożądanych skutków.

Komisja przy pomocy ekspertów przeprowadza regularnie badania i ocenę wywiązywania się krajów członkowskich z obowiązków wynikających z postanowień traktatów, wydanych na jego mocy dyrektyw i innych przepisów.



Wróć do spisu treści